Πανεκπαιδευτική Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας

στην Κεντρική Πλατεία Σπάρτης, ώρα 11:00 π.μ.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Οι Έλληνες δημόσιοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί βιώνουμε την ολοένα εντεινόμενη τα τελευταία χρόνια υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης, την υποχρηματοδότηση ακόμη και βασικών λειτουργικών αναγκών (αναπληρώνοντας από την τσέπη μας ή από το υστέρημα των γονέων τις σοβαρές ελλείψεις σε στοιχειώδες εκπαιδευτικό υλικό), τα χιλιάδες κενά σε εκπαιδευτικό, επιστημονικό και διοικητικό προσωπικό, που είτε καλύπτονται με υπερωρίες και συγχωνεύσεις είτε δεν καλύπτονται ποτέ (Ολοήμερα κλειστά, παιδιά χωρίς Παράλληλη Στήριξη ή Σχολικό Νοσηλευτή, Τάξεις Υποδοχής που δε λειτουργούν), τα πολυπληθή τμήματα στα οποία «συμπτύσσονται» οι εκπαιδευτικές ανάγκες των μαθητών, τα ακατάλληλα, κακοσυντηρημένα σχολικά κτίρια που κυριολεκτικά πλέον πέφτουν στα κεφάλια μας.

Οι Έλληνες δημόσιοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί βιώνουμε ως εργαζόμενοι, μαζί με όλο τον ελληνικό λαό, τη φτωχοποίηση. Οι συνεχείς ανατιμήσεις σε βασικά προϊόντα και αγαθά, οι υπέρμετρες αυξήσεις στο κόστος των καυσίμων και την ενέργεια και το αβάσταχτο κόστος στέγασης εξανεμίζουν τον πενιχρό μας μισθό, που δεν επαρκεί πλέον να καλύψει βασικές ανάγκες επιβίωσης για μας και τις οικογένειές μας. Στη χώρα μας ευημερούν οι οικονομικοί δείκτες και στενάζει από την ανεξέλεγκτη ακρίβεια ο λαός!

Οι Έλληνες δημόσιοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί βιώνουμε ως επιστήμονες την απαξίωση, σε ένα σχολείο που ο παιδαγωγικός μας ρόλος, συνθλίβεται από τη γραφειοκρατία, τις ηλεκτρονικές πλατφόρμες και τα ατέρμονα διοικητικά έγγραφα, την ανάθεση υπερβολικών ευθυνών (χωρίς αντίστοιχο χρόνο, προσωπικό και υποστήριξη) που δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με το εκπαιδευτικό μας έργο, όπως τον έλεγχο υπηρεσιών, κτιρίων ή/και οχημάτων ακόμη και για την πιο απλή σχολική δράση. Βιώνουμε την απαξίωση του ίδιου του παιδαγωγικού έργου στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση, επιφορτισμένοι καθημερινά από έναν ορυμαγδό ασύνδετων, συχνά επικαλυπτόμενων δράσεων, που εστιάζουν στο «φαίνεσθαι» ή υπηρετούν σκοπιμότητες που ουδεμία σχέση έχουν με τις πραγματικές μαθησιακές ανάγκες των μαθητών και των μαθητριών μας. Βιώνουμε την εργασιακή εξουθένωση, ως εργασιακή πραγματικότητα, που αγγίζει πλέον τα όρια της εργασιακής κακοποίησης, γεγονός που επισημαίνεται από τα ίδια τα στελέχη της εκπαίδευσης, την Πανελλήνια Επιστημονική Ένωση Διευθυντών/ντριών Σχολικών Μονάδων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Οι Έλληνες δημόσιοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί βιώνουμε την καταστρατήγηση των εργασιακών μας δικαιωμάτων και την μόνιμη απειλή στον εργασιακό μας βίο από το ίδιο το κράτος, αντιμετωπίζοντας διοικητικές και πειθαρχικές διώξεις ακόμα και για κατοχυρωμένα συνταγματικά δικαιώματα (που καταρρίπτονται στα δικαστήρια) από μια κυβέρνηση που έχει στηρίξει την εκπαιδευτική της πολιτική στον φόβο και στην επιβολή αντί για τον διάλογο και τη συναίνεση. Η επιστημονική και παιδαγωγική ελευθερία στην οργάνωση του διοικητικού και εκπαιδευτικού έργου έχει πνιγεί από τον ασφυκτικό, υπέρμετρα τεχνοκρατικό διοικητικό συγκεντρωτισμό και το απόλυτα αυταρχικό μοντέλο κεντρικής διοίκησης που έχει επιβληθεί τα τελευταία χρόνια.

Εμείς, οι Έλληνες δημόσιοι εκπαιδευτικοί λειτουργοί που βιώνουμε ασύμμετρη απαξίωση ως άνθρωποι, ως επιστήμονες παιδαγωγοί, ως εργαζόμενοι, ως πολίτες στην ίδια τη χώρα που γέννησε τον πολιτισμό και τη δημοκρατία, ήρθε πλέον η ώρα να δηλώσουμε ξεκάθαρα ότι η κατάσταση αυτή, η υποβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης και των λειτουργών της δεν πάει άλλο!

Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου απεργούμε – κλείνουμε τα σχολεία!

Την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου υψώνουμε τη φωνή μας και διεκδικούμε τα αυτονόητα για ένα ευνομούμενο δημοκρατικό κράτος: αξιοπρέπεια στη ζωή και την εργασία, σεβασμό στο επιστημονικό, παιδαγωγικό μας έργο, ασφάλεια στα σχολεία μας, ουσιαστική χρηματοδότηση και αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης.

Οι συνάδελφοί μας στην Γαλλία και το Βέλγιο, οι μαθητές και οι φοιτητές σε όλη σχεδόν την Ευρώπη, μέχρι και την Ινδία δείχνουν τον τρόπο: μαζική αντίδραση, μαζική αντίσταση και διαμαρτυρία για τα κενά και την έλλειψη εκπαιδευτικών στα σχολεία, τα υπερφορτωμένα ωρολόγια προγράμματα, την υποβάθμιση των σχολικών εγκαταστάσεων με τις υπερπλήρεις αίθουσες και τα ακατάλληλα κτίρια. Τα προβλήματα είναι κοινά, είναι ώρα πλέον να είναι κοινός κι ο αγώνας.

Συναδέλφισσες, συνάδελφοι

Αυτή τη φορά δεν μπορούμε να «κρυφτούμε» πίσω από δικαιολογίες, πως έχουμε ανάγκες και οικονομικά προβλήματα. Όλοι και όλες έχουμε οικονομικά προβλήματα, ανάγκες, οικογένεια να ζήσουμε, παιδιά να μεγαλώσουμε ή να σπουδάσουμε. Προβλήματα που μεγαλώνουν μέρα τη μέρα, χρόνο τον χρόνο και θα γίνουν ακόμα μεγαλύτερα αν δεν βάλουμε εμείς φραγμό, αν δεν ορθώσουμε το ανάστημά μας στις πολιτικές υποβάθμισης της δημόσιας εκπαίδευσης και της απαξίωσης της ίδιας μας της ζωής.

Η απεργία της 21ης Οκτωβρίου και η συγκυρία μέσα στην οποία πραγματοποιείται είναι κρίσιμη. Η συμμετοχή ή μη στην απεργία αυτή είναι πλέον θέμα πίστης ότι μπορούμε να αλλάξουμε την κατάσταση. Η καθολική συμμετοχή είναι η μόνη ελπίδα που έχουμε να διεκδικήσουμε ένα καλύτερο μέλλον.

Το διακύβευμα είναι σαφές: η επιτυχία της θα κρίνει αν έχουμε ως κλάδος τη δύναμη να διεκδικήσουμε την αξιοπρέπειά μας στην εργασία ή αν θα σκύψουμε το κεφάλι, αποδεχόμενοι την αδυναμία μας να αλλάξουμε τη μοίρα μας.

Οι δικαιολογίες τελείωσαν! Καθένας μας ας αναλάβει την ευθύνη της απόφασής του!

Από το Δ.Σ. του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Π.Ε. Λακεδαίμονος «Ο Πλήθων»